Yazı Boyutu:
11 yaşında görme engelli oldu, çocukluk sevinci yerini hüzne bıraktı, yaşama küstü. Şiir yazarak yeniden hayata tutundu. İlköğretimi ve liseyi birincilikle bitirdi, Gediz Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü tam burslu kazandı. 3 Aralık Dünya Engelliler Gününde Benim Hala Umudum Var şiiriyle duygu yüklü mesaj verdi...
Azmiyle engelleri aşanlardan biri de 22 yaşındaki Hasan Avcı... Gediz Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü birinci sınıf öğrencisi Hasan, görme engelli. 11 yaşına kadar sağlıklı biriydi. Zamanında teşhis edilemeyen göz tansiyonu yüzünden ilkokul 4üncü sınıf öğrencisiyken kör oldu. Bir ameliyat geçirdi, tedavi gördü ama fayda etmedi. İçine düştüğü karanlık dünyayı kabullenemedi, hayata küstü. Okulu bırakıp eve kapandı. Çocukluk sevinci yerini hüzne ve acıya bırakmıştı. Bir yıl evinden neredeyse hiç çıkmadı. Sonunda engeliyle barıştı, İzmir Aşık Veysel Görme Engelliler İlköğretim Okulunda eğitimine kaldığı yerden devam etti. Bu arada karanlık dünyasını kağıda dökmeye, şiirler yazmaya başladı. Kendi deyimiyle şiirlerle dertleşti, duygu yüklü dizelerle yaşama sıkıca tutundu.
Hep başarılı bir öğrenci oldu. Önce İzmir Aşık Veysel Görme Engelliler İlköğretim Okulunu, 2012 yılında da İzmir Buca Lisesini birincilikle bitirdi. Gediz Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü de tam burslu kazandı. Şimdi iyi bir şair ve yazar olabilmek için bunun eğitimini alıyor. Okulunu hiç aksatmıyor, mısraların dilinden konuşmaya ve başta diğer engelliler olmak üzere çevresindeki herkese azmiyle örnek olmaya devam ediyor. Sınıf arkadaşları da başta Yemenli Amir Alkin olmak üzere bir an olsun yalnız bırakmıyor, ona rehberlik yapıyor.
Sevgiyle üstesinden geldi
Şimdiye kadar yazdıkları şiirleri bir kitapta toplamak isteyen Hasan Avcı, ailesinin, İzmirin, Kordonboyunda uçan martıların gözünün önünden hiç gitmediğini anlatıyor. Gözleri kapanmadan önce en son evlerinin bahçesindeki erik ağacını gördüğünü söylüyor, Bu gerçeği kabullenmek kolay olmadı, şiirlerle yeniden yaşamla barıştım. Daha çok sevgiyi, sevebilmeyi yazıyorum. Hayatı sevebilirsek her engeli aşabileceğimize inanıyorum. Engelli olmaktan değil, başkaları ve kendimiz tarafından engellenmekten korkmalıyız diyor. Hasan, 3 Aralık Dünya Engelliler Gününde tüm engellilere de duygu yüklü şu şiirleriyle sesleniyor:
Benim hala umudum var
Bir zaman yıldızlara bakardı gözlerim
Işıl ışıl parlayan yıldızlara
Ve bir gün söndü o güzelim yıldızlar
Sandım ki hepsi bana küstüler
Meğer bana küsen yıldızlar değil de gözlerimmiş
Daha doyamadan ağacın yeşiline, denizin mavisine
Soğuk bir karanlık sardı bedenimi, dünyamı
İnsan görmeyince ne de zormuş
Hayatın ipinde asılı kalmak
İşte o zaman yalnız kalırmış insan eşten, dosttan
Sönmedi içimdeki ateş, heyecan
Hep bir umut şarkısı tutturdum kendime
Hey gidi ağalar, hey gidi beyler
Ne olmuş yani görmüyorsam
Geleceğin kuytusunda gizlenmiş
Beni bekleyen hayallerim var
Hiçbir mevsimde solmayan
Benim hala umudum var...
Azmiyle engelleri aşanlardan biri de 22 yaşındaki Hasan Avcı... Gediz Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü birinci sınıf öğrencisi Hasan, görme engelli. 11 yaşına kadar sağlıklı biriydi. Zamanında teşhis edilemeyen göz tansiyonu yüzünden ilkokul 4üncü sınıf öğrencisiyken kör oldu. Bir ameliyat geçirdi, tedavi gördü ama fayda etmedi. İçine düştüğü karanlık dünyayı kabullenemedi, hayata küstü. Okulu bırakıp eve kapandı. Çocukluk sevinci yerini hüzne ve acıya bırakmıştı. Bir yıl evinden neredeyse hiç çıkmadı. Sonunda engeliyle barıştı, İzmir Aşık Veysel Görme Engelliler İlköğretim Okulunda eğitimine kaldığı yerden devam etti. Bu arada karanlık dünyasını kağıda dökmeye, şiirler yazmaya başladı. Kendi deyimiyle şiirlerle dertleşti, duygu yüklü dizelerle yaşama sıkıca tutundu.
Hep başarılı bir öğrenci oldu. Önce İzmir Aşık Veysel Görme Engelliler İlköğretim Okulunu, 2012 yılında da İzmir Buca Lisesini birincilikle bitirdi. Gediz Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü de tam burslu kazandı. Şimdi iyi bir şair ve yazar olabilmek için bunun eğitimini alıyor. Okulunu hiç aksatmıyor, mısraların dilinden konuşmaya ve başta diğer engelliler olmak üzere çevresindeki herkese azmiyle örnek olmaya devam ediyor. Sınıf arkadaşları da başta Yemenli Amir Alkin olmak üzere bir an olsun yalnız bırakmıyor, ona rehberlik yapıyor.
Sevgiyle üstesinden geldi
Şimdiye kadar yazdıkları şiirleri bir kitapta toplamak isteyen Hasan Avcı, ailesinin, İzmirin, Kordonboyunda uçan martıların gözünün önünden hiç gitmediğini anlatıyor. Gözleri kapanmadan önce en son evlerinin bahçesindeki erik ağacını gördüğünü söylüyor, Bu gerçeği kabullenmek kolay olmadı, şiirlerle yeniden yaşamla barıştım. Daha çok sevgiyi, sevebilmeyi yazıyorum. Hayatı sevebilirsek her engeli aşabileceğimize inanıyorum. Engelli olmaktan değil, başkaları ve kendimiz tarafından engellenmekten korkmalıyız diyor. Hasan, 3 Aralık Dünya Engelliler Gününde tüm engellilere de duygu yüklü şu şiirleriyle sesleniyor:
Benim hala umudum var
Bir zaman yıldızlara bakardı gözlerim
Işıl ışıl parlayan yıldızlara
Ve bir gün söndü o güzelim yıldızlar
Sandım ki hepsi bana küstüler
Meğer bana küsen yıldızlar değil de gözlerimmiş
Daha doyamadan ağacın yeşiline, denizin mavisine
Soğuk bir karanlık sardı bedenimi, dünyamı
İnsan görmeyince ne de zormuş
Hayatın ipinde asılı kalmak
İşte o zaman yalnız kalırmış insan eşten, dosttan
Sönmedi içimdeki ateş, heyecan
Hep bir umut şarkısı tutturdum kendime
Hey gidi ağalar, hey gidi beyler
Ne olmuş yani görmüyorsam
Geleceğin kuytusunda gizlenmiş
Beni bekleyen hayallerim var
Hiçbir mevsimde solmayan
Benim hala umudum var...
