Geçenlerde üzerine biraz kafa yordum; hala iş ilanlarında "şu okulun şu bölümünden mezun", "şu dili ana dili gibi bilen", "şu dili bülbül gibi konuşma" şartları biraz eskimedi mi?
Eskiden olsa tamam derdim ama bugün dünya bambaşka bir yere evrildi.
Dürüst konuşalım; bugün yapay zeka dediğimiz teknoloji zaten şakır şakır yabancı dil konuşuyor, en kral satış tekniklerini saniyeler içinde önümüze döküyor, projeleri tıkır tıkır hazırlıyor.
Raporlar hazırlıyor.
Yani teknik bilgi artık bir şekilde hallediliyor.
Peki, o zaman biz neyin peşindeyiz?
Bence asıl mesele, o işin başında kimin oturduğu.
Global şirketler artık diploması çok havalı olan birini değil; karakteri sağlam, dürüst, iletişimi kuvvetli, ekip ruhu taşıyan, ben değil biz odaklı, iş yerine gerçekten değer katmak isteyen, samimi çalışanlara önem veriyor.
Yapay zekayı herkes kullanır ama onu doğru niyetle, dürüstçe ve işini sahiplenerek yönlendirmek tamamen bir karakter meselesidir.
Ahlaklı, işine sadık ve dürüst bir insanın, yapay zekayı yanına yardımcı olarak alıp başaramayacağı hiçbir şey yok.
Sabah işe giderken "Bugün bu kuruma ne katabilirim?" diye düşünen samimi bir insanın enerjisini, hiçbir yazılım taklit edemez.
Teknik eksiklikler bir şekilde yapay zekayla kapatılır ama karakterdeki o "dürüstlük" açığı asla kapatılamaz.
Kısacası; bırakalım artık şu şekilci şartları. Ne mezunusun ? yerine nasıl bir insansın ve bu teknolojiyi nasıl faydaya dönüştürebilirsin?diye sormanın vakti geldi. İş yerlerine yapay zekayı bir robot gibi değil, bir usta gibi yönlendirecek, özü sözü bir insanlar lazım. Çünkü günün sonunda işi bitiren diploma değil, insanın dürüstlüğü ve içtenliğidir.
Gerisini zaten yapay zeka halleder!
